Неподносливата леснотија на постоењето или подносливата тежина на живеењето


Да замислиме дека сме дојдени некаде до средината и одеднаш добиваме право да почнеме одново, од самиот старт.

Времето е вратено назад а нам ни е дадена втора шанса преку која можеме да постигнеме подобри резултати, да станеме подобри луѓе, да имаме поубав живот.

И ете , го почнуваме  стартот со желбата да ни биде подобро од претходно, среќни за сознанието дека сме го добиле назад и времето што сме го потрошиле.

И доколку сме мислеле дека претходно сме ја имале неподносливата леснотија на постоењето, сега после дадената втора шанса сфаќаме дека ја добиваме подносливата тежина на живеењето.

Кундера е во право. Да ни дадат и 20 животи, нема да знаеме како е најправилно.

И ако ги земеме во предвид муабетите за релативитетот почнувајќи од библискиот момент дека Јаков седум години и служел на Рашела а тоа нему му се чинело дека се само неколку дена, преку Ајнштајн и неговата класика дека времето тече само по себе независно од постоењето и движењето на телата, па се до текстот кој го прочитав пред некој ден  а кој преслатко ме изнасмеа и кажа: „Наутро се будиш, гледаш во саат : 07:00, отспиваш уште 5 минути, повторно гледаш на саат 08:30! Одиш на работа, гледаш на саат : 13:00, работиш дваесет минути, повторно гледаш на саат 13:02! Навечер тргнуваш да се сексаш, гледаш на саат 22:30, се сексаш саат време, повторно гледаш на саат 22:40!“ ќе сфатиме..

И тогаш, повторно ќе ја живееме среќата и ќе ја надминуваме тагата. Ќе се бориме со лошите влијанија а ќе уживаме кога ќе најдојдат добрите влијанија. Ќе мислиме дека некој друг, на некое друго место, во некоја подобра ситуација искористил некоја поинаква шанса за да направи нешто поубаво за светот и да доживее среќа поголема од нашата.

И повторно некоја убава жена посакувана од стотици погрешни мажи ќе седи сама во паркот набљудувајќи ја хармоничната прошетка на една не толку убава жена, сакана од вистинскиот маж.

И повторно некој ќе вложи премногу а ќе добие помалку од другиот што вложил малку а добива премногу.

И повторно некој ќе загуби нешто што многу му значи за да тоа исто нешто му припадне на друг за кој тоа и не е баш толку значајно.

И повторно некој ќе купува од поскапото овошје на пазарот затоа што ужива седум минути гледајќи една волшебна насмевка. Насмевка која редовно на крајот му предизвикува голема тага поради сознанието дека до наредната средба треба да помине седум дена со некој кој не му подарува насмевка.

И повторно на некого ќе му заврши животот во моментот кога на друг му почнува.

И повторно, тие како мене, ќе се радуваат кога ќе им почнат минутите одвоени за пишување, без оглед на тежината во моментот на нивното живеење, или неговата леснотија.

Advertisements

3 Comments to “Неподносливата леснотија на постоењето или подносливата тежина на живеењето”

  1. Замени: Ајнштајн -> Њутн за да бидеш точна. Жената во паркот: ја чека посебната личност во својот живот место да биде посебната личност во нечиј живот. Пазарот: „look at them mellons” секогаш ми предизвикува насмевка 🙂

  2. Партали!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: