Љубавно


Кога ја љубев Дениција,

како да калемев светлина на мракот,

како да топев снегови фатени во движење,

како да станував единствен сведок

за бакнежот меѓу металот и громот.

… додека трчав кон неа,

како што не можев да видам ништо освен неа,

како што таа живееше додека јас умирав,

како што и јас не знаев како би умрел,

ако таа не се родеше.

 

Петре М.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: