Најслатката тишина


Да.

Онаа тишина која настапува кога вие двајца сте толку доволни еден на друг што посакувате да навлезете најдлабоко еден во другиот и да се претворите во заедничката суштина.

Да се обземете и да се одземете.Да ги соблечете стапалата и без крилја да се вивнете во височините. Да паѓате долго, да дишете бавно, да дишете забрзано и да се смеете.

Онаа тишина која настапува кога се гледате толку долго што не можете да се изнагледате. Кога не знаете дали ќе стигнете да се изнамилувате. Кога секој дел од од вашето создание ви е еднакво важен да го почуствувате.

Кога сте заборавиле на вашиот омилен бенд , вашиот омилен пијалок и на тоа каде сте ги оставиле клучевите од колата.

Кога не ви е гајле што вашиот најскап фустан ја собира прашината на подот.

Кога не сте го слушнале звонењето на телефонот бидејќи ја слушате само тишината и звуците на вас двајца во неа. Најхармоничната мелодија. Класиката над сите класики.

Е таа тишина е најслатка.

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: