Валентина и Трифун


Постоеле еднаш едно девојче и едно момче.

Девојчето се викало Валентина.

Живеело на едната страна на светот.

Кога се родила Валентина, имала љубов во неа за целиот свет а очите толку силно погледнале кон сонцето што го натерале да свети само кон неа.

За го спречат исчезнувањето на светот поради отсуството на сончевата светлина и топлина која дотогаш сјаела и греела за сите, се појавиле трите наречници и ја изговориле нејзината судбина – да се вљубува секоја година но вљубувањето да и трае само 24 часа.

Момчето се викало Трифун.

Живеело на другата страна на светот.

Кога се родило, грлото му било толку суво што, за да му ја угаснат жедта го доеле наеднаш сите жени што биле во негова близина.

За да го спречат страдањето на другите доенчиња кои останувале без мајчино млеко, се појавиле трите наречници и ја изговориле неговата судбина – да ја гаси жедта секоја година со вино, но тоа да трае само 24 часа.

Еден ден, некаде на средината на светот се сретнале Валентина и Трифун.

Валентина се вљубила во Трифун во истиот момент штом го видела. Носел бела кошула која изгледала како сошиена на неговото убаво дефинирано тело. Косата му била мека и сјајна, благо зачешлана на десно и од неа се ширела миризба на скап омекнувач. Ноктите му биле свежо исечени , чисти и  бели како штотуку наврнат снег на некоја осамена карпа. Насмевката му била природно сјајна и заслепувачка, што и најуспешниот продавач на колгејт би се откажал да му понуди производ.

И Трифун ја приметил Валентина бидејќи не било можно да се занемари таква убавина. Убавина прелиена во витко тело облеано со црвени траги од свилен фустан. Долга кадрава коса благо прелеана на рамни раменици и исправен грб. Бели бисери кои како капки од водопад нежно паѓаат накај нејзините цврсти а бујни гради. Тенки и долги нозе кои завршуваат со убави црни чевли благо поткренати од земјата.

Но не се вљубил во неа. Бил премногу жеден.

Секоја година на истиот ден, Валентина доаѓала на истото место каде што прв пат го сретнала и се надевала дека и Трифун ќе се вљуби во неа.

Но тој бил повторно жеден и жеден.

Ја гаснел жедта во чаши, на допир тенки како нејзиниот свилен фустан, со вино сочно како нејзините гради ,со сласт како да ги бакнува нејзините меки усни, кои никогаш не станале негови.

Advertisements

One Comment to “Валентина и Трифун”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: