Време за плачење


Во моментите кога не очекуваш, како на пример кога додека  си спокојно седнат на удобна фотелја, пиеш вкусен пијалок и грицкаш омилено предјадење а во позадината се слуша тивка пријатна мелодија, или додека гледаш интересен нов филм со твоето друштво, или додека се возиш накај работа и слушаш утринска програма на радио, или додека ги носиш децата на училиште, седиш на родителска и внимателно слушаш што ќе каже класниот за поведението на твојот немирен син, или додека работиш во градината и ги редиш новите темјанушки на оградата од куќата, додека мажот ја сецка свежата салата и налива чашка домашна ракија, или додека гледаш некој клип на интернет кој го споделиле неколку твои пријатели преку фејсбук.. се случува, да да се случува, некој миг, некоја слика, некој збор или некоја гестикулација да те потсети на некоја твоја длабоко потисната мината болка.

И да погоди толку длабоко, што буквално го замрзнува моментот во кој се наоѓаш.

Музиката престанува иако ја слушаш. Филмот се паузира иако го гледаш. Застануваш на патот иако продолжуваш.

И тогаш, посакуваш да бидеш сам. За да не те види никој, за да не те чуе никој, за да не разбере никој дека дошол моментот кога болката пак здоболела. Дека дошло времето за плачење.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: