Никогаш нема да го засакам


Никогаш нема да го засакам. Тој не знае зошто, но не му е ни битно. Се додека ме има.

Ни после долгите ноќи поминати во вкрстени екстремитети каде се чувствувам удобно, нема да му ги подарам моите чувства.

Ќе му дадам скоро се. И дијамантите чувани и негувани во мојот бесценет аквариум на скап накит. И ковчежето полно со златници стоени и неброени. И моите ридови, куќи и замоци. И моите верни чувари и поданици.

Ќе му ја подарам и мојата става,моите усни, мојата долга исправена коса и капките роса на мојата кожа во свежите утра.

Но нема да го засакам.

Тој не знае зошто, а не му е ни битно. Се додека ме има.

Кога ќе ме нема, ќе се запраша…

Тогаш јас ќе бидам далеку, во моето ново царство, со моите стари, добро сочувани чувства. Во кои живее некој друг.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: